आयुष्यरूपी वेलीवर उमलणारी सुंदर फुले म्हणजे मित्र. शीतल चंद्राच्या छायेत
चांदण्या रात्री पडलेलं गोड स्वप्न म्हणजे मित्र. आयुष्यात सुखाचा सुगंध पसरविणारे
आणि दु:खाची दुर्गंधी दूर करणारे म्हणजे
मित्र. प्रसंगी फुलांहूनही कोमल आणि वज्राहूनही कठीण होणारे म्हणजे मित्र.
सुखाच्या छायेत आणि दु:खाच्या वाटेत आयुष्याच्या नावेला
किनारा दाखविणारे म्हणजे मित्र. मनाला निर्भिड बनविणारं, नवीन आव्हान पेलायला
लावणारं, मनात जिद्द निर्माण करणारं एक अखंड, अभेद्य स्फुर्तिस्थान म्हणजे मित्र.
Friday, 1 May 2015
आठवणी...
‘आठवण’ मनाला
व्याकूळ करणारा, स्वत:ला भूतकाळात घेऊन जाणारा शब्द. सुखद
आठवणी मनावर रोमांच उभे करतात, तर दु:खद आठवणी निराशेच्या
गर्तेत लोटतात. चांगल्या आठवणी नेहमी आठवत राहाव्याशा वाटतात, तर वाईट आठवणींपासून
खूप दूर पळावेसे वाटते. खरं तर प्रत्येक माणूस हा आठवणींवरच जगत असतो असे म्हणतात.
रोज घडणाऱ्या घटना, प्रसंग उद्या आठवण बनूनच माणसाच्या आयुष्यात येतात. आठवणी
माणसाला पुन्हा नव्याने जगण्याचं बळ देतात, सामर्थ्य देतात. कधी-कधी त्या
मनुष्याला खचवतातही. अशावेळी घडलेल्या घटना मनावर ओरखडे, व्रण उमटवतात, तर
चांगल्या आठवणी मनाला रेशमी झालर लावून जातात. प्रत्येकाजवळच आठवणींचा अमूल्य साठा
असतो. त्यांच्यासाठी मनुष्याच्या मनात एक विशिष्ठ जागाही असते. आठवणी जीवन
बदलण्यास उपयोगी पडतात. प्रत्येकजण आपल्या मनात कोणत्या ना कोणत्या आठवणी जपत असतो
आणि त्या कोमेजू नये यासाठी त्याची काळजीही घेत असतो. त्या तशाच टवटवीत राहाव्यात
म्हणून सदैव त्यांना उजाळा देत असतो. या आठवणी माणसाला दिलासा देतात. एखादया नाजूक
क्षणी वाटही दाखवतात.
छंद छायाचित्रणाचा...
सा-या जगात १९८९ हे वर्ष छायाचित्रणाचे एकशे पन्नासावे वर्ष म्हणून साजरे केले गेले. या काळात आम्ही जन्माला आलो हे एकपरीने आमचे भाग्यच समजायला हवे. कारण यामुळे घरबसल्या बाहेरचे सारे जग आपण छायाचित्ररूपात पाहू शकलो. आज इतिहासाचे पानन पान छायाचित्रणाने लिहिले जात आहे. महासागराच्या तळाशी असलेला अमौलिक खजिना टिपला जात आहे तो छायाचित्रणाने. अंतराळातल्या मोहविणा-या ता-यांचा वेध घेतला जात आहे तो छायाचित्रणाने. जमिनीच्या गर्भात काय काय दडलेले आहे याचा शोध घेतला जात आहे तोही छायाचित्रणाने. पृथ्वीतलावर घडणा-या असंख्य जिवंत घडामोडींना चिरस्थायी करण्याचे, मौलिक काम छायाचित्रणाने केले आहे.
कॅमेरा कुठल्या
छायाचित्रात कशा त-हेने वापरता येतो ही दिशा कळणे आवश्यक आहे. कॅमेरा हे एक यंत्र
आहे, पण तो कसा वापरावा हे एक तंत्र आहे. तांत्रिकतेत प्रत्यक्ष कॅमेरा वापरताना
चुका होणं स्वाभाविक आहे. मात्र ती चुक कशी झाली हे त्याला कळणे आवश्यक आहे. यंत्र
आणि तंत्र या दोन्ही गोष्टी छायाचित्रकाराने नीट अभ्यासल्या तर त्याला यशस्वी
छायाचित्रणाचा मंत्र मिळेल. त्यावेळी मात्र त्याचा शिक्षक तोच असेल व कलाचित्रे,
कलातपस्वी त्याचे मार्गदर्शक असतील. छायाचित्रणाचा छंदच असा आहे की कुठल्याही
प्रसंगाविषयीचा किंवा दृश्याविषयीच्या आपल्या भावना छायाचित्राद्वारे बोलक्या करता
येतात आणि ज्या भावना बोलक्या होतात त्या छायाचित्राच्या रुपाने चिर:काल टिकतात.
हे दु:ख कुण्या जन्मीचे...
स्त्री विरूद्ध
पुरूष हा संघर्ष उभा राहिला आहे, तो स्त्रीच्या मुक्तीसाठी. स्त्रीला केवळ “बाई” म्हणून नव्हे, तर माणूस म्हणून, एक व्यक्ती
म्हणून समाजात जगता यावं, यासाठी. पण इतक्या वर्षाच्या संघर्षानंतरही आज परिस्थिती
काय आहे ? आजही आपल्या समाजात- स्त्रियांचा ‘स्त्री ते व्यक्ती’ हा प्रवास खूप खडतर आहे. त्यांच्या
स्वतंत्र इच्छा- आकांक्षाच्या पूर्तीसाठी त्यांना केवढी तरी मानहानी सहन करावी
लागते आहे. या मानहानीला, विविध आरोपांना, चारित्र्यहननाला सामोरं जात, ठामपणे उभं
राहण्यासाठी त्या धडपडताहेत. काही स्त्रिया
यासाठी लग्न नाकारून एकटीनं आयुष्य जगण्याचा निर्णयही घेताहेत. अशा स्त्रियांचा
अनुभव काय आहे? एकटीनं जगताना पुरूषप्रधान
व्यवस्थेच्या जाचातून त्यांची सुटका होते आहे का? त्या कितपत
मुक्त...स्वतंत्र होऊ शकतात? असा निर्णय घेऊन एकटीनं जगणा-या
स्त्रियांची धडपड, त्यांचं जगणं जाणून, समजून घेण्याची गरज आहे. आपण
लग्न करू नये, एकटं राहावं, असं एखाद्या बाईच्या मनात का येतं ? त्याहीपेक्षा पहिला प्रश्न म्हणजे
मुळात माणसाला लग्न का हवं असतं; तर तो सोबतीने जगणारा आहे,
कुटुंब करून राहण्यात आनंद मानणारा आहे. कुटुंबानं जगण्याला निमित्त मिळतं,
वंशवृध्दी होते आणि आयुष्य कुणाच्या तरी सोबतीनं जगता येतं. पण लग्नानंतर हे सगळं
असंच घडतं का?
जाहिरात ही काळाची गरज...
जाहिरात ही काळाची गरज
आहे, असे आपण म्हणु शकतो. दीवसातले सात ते आठ
तास सोडले तर इतर पुर्ण वेळ आपण जाहीरातींच्या दुनियेतच वावरत असतो. टि.व्ही चालु
केला तर कार्याक्रम आणि चित्रपट कमी, पण जाहीराती मोठ्या प्रमाणावर पहायला मिळतात.
रस्त्यांने चालताना जाहीरातिंचे लहान-मोठे बॉनर तर हायवेला ड्रायविंग करत असताना
मोठ-मोठ्या जाहीरातींचे होडिंग्स आपल्याला पहायला मिळतात. आत्ता तर अगदी
जाहीरातींनी ट्रेनला सुद्धा जाहीरातींचे माध्याम केले आहे. ट्रेनच्या डब्ब्यांवर
सुद्धा वेगवेगळ्या जाहीराती पाहीला मिळतात. ट्रेन मधुन बाहेर डोकावावे, तर समोर
असलेल्या भिंतींवर सुद्धा जाहीराती रंगवलेल्या दिसतात.
पर्यावरण...
मानव आणी पर्यावरण हे दोन
वेगवेगळे घटक असले तरीही मानवाचा पर्यावरणाशी घनिष्ठ संबंध आहे. मानवाच्या
जिवनातील पर्यावरण हा एक महत्वाचा घटक आहे, हे आपण कधीच नाकारु शकत नाही. मानव हा
नेहमीच निर्सगाची पुज्या करतो. निसर्ग ही माणवाला मिळालेली सुंदर भेट आहे. असे आपण
नेहमीच म्हणतो. नद्या, सरोवरे, तलाव, जंगले, वने, प्राणी, पक्षी हे सगळेच आपल्या निसर्गाचा एक भाग आहेत.
Subscribe to:
Posts (Atom)

.jpg)




